Een nieuwe jas

Vrijdagavond 31 maart was het eindelijk zover. De officiële opening van de nieuwe en vernieuwde schoolgebouwen van de Biesweide in Beselare. Een heus Biezefeest. Een nieuwe mijlpaal in de geschiedenis van de school, meer dan ooit klaar voor de toekomst. Een project ook met een boeiende voorgeschiedenis.

Laat ons eerst en vooral nog maar eens terugblikken op wat geweest is. In 1810 liet de pastoor een schoolgebouw met woonhuis bouwen op de Keiberg omdat er toen nog geen onderwijs voorzien was voor de meisjes. 52 jaar later kwamen de eerste kloosterzusters van de Heilige Vincentius ter plaatse om die taak te verzorgen. Zij gaven toen les aan 62 meisjes. Twee jaar later werden ze vervangen door de zusters Apostolinnen uit Brugge. De school bloeide en het aantal leerlingen steeg fors tot 200 zodat de Keibergschool aan uitbreiding toe was.

Van de ene berg naar de andere

Omdat de school zo groeide werden er in 1896 op de huidige locatie – op de hoek van de Klooster- en de Warden Oomlaan – twee klassen gebouwd. Tegen het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog stonden er al 7 zusters in voor letterlijk en figuurlijk ‘hoogstaand’ onderwijs aan de meisjes in Beselare. De school op de Keiberg overleefde de wereldbrand niet. Met de gerecupereerde oorlogsschade werd het klooster op die andere berg gebouwd.

In 1967 verlieten de zusters Beselare om zich terug te trekken in hun moederklooster van de Congregatie van Onze-Lieve-Vrouw van 7 Weeën in Ruiselede. In 1998 dan, hield de Gemeenteschool op te bestaan en kwamen de jongens de meisjes vervoegen. “De toekomst oogt mooi met de nieuwe gebouwen. Maar toch is de school nog niet gemaakt. Dat doe je samen. Zo vormen het schoolteam, de leerlingen en de ouders het hart van de school”, aldus directeur Xavier Vansteenkiste.

Een lange weg bergop

Onder impuls van E.H. Jan Vanhove en toenmalige directrice Katrien De Muijnck werd op 11 oktober 2000 een aanvraag tot subsidiëring ingediend van het nieuwe schoolproject. Vier jaar later volgde het akkoord en nog eens vier jaar later werd het bouwdossier zelf goedgekeurd. De stedebouwkundige vergunning kwam er in 2009 maar het duurde dan nog tot 2013 voor de bouwwerken effectief van start konden gaan.

Die werden heel behoedzaam ingepland en gefaseerd omdat een verhuis naar een andere plaats geen optie was. Een aantal ‘container-klassen’ en een speelstraat vormden een deel van de oplossing. Zo verdween beetje bij beetje een belangrijk deel van het oude patrimonium, gelinkt aan zovele herinneringen en anecdotes. Het stuk voor stuk oprijzen van de nieuwe gebouwen zorgde dan weer ondanks de hinder voor het nodige enthousiasme om een nieuw hoofdstuk te schrijven. De heraanleg van de Kloosterlaan maakte de schoolomgeving bovendien nog een stuk veiliger en gaf zo de titel van meest veilige basisschool van West-Vlaanderen nog eens extra glans.

Kostenplaatje

Zo’n bouwproject realiseren vraagt ook heel wat financiële middelen: 2.530.000 euro excl. BTW om precies te zijn, waarvan 70 procent door de overheid bekostigd wordt. Aan het schoolbestuur om de overige 760.000 euro te financieren. Dat werd bereikt met een zuinig beleid zonder evenwel betekenisvol toe te geven op kwaliteit, een belangrijke gift van voornoemde congregatie en de opbrengst van allerlei voorbije en komende nevenactiviteiten.

De feestelijke opening betekent evenwel niet dat het project al volledig is uitgevoerd. Met de resterende enveloppe worden nog een aantal noodzakelijke infrastructuurwerken voorzien. Een afdak om te schuilen bij regenweer, een overdekte fietsenstalling, het vernieuwen van schoolmeubilair en het verder renoveren van de oudste vleugel. Allemaal om de groeiende schoolbevolking onderdak te verlenen. Momenteel bedraagt het aantal leerlingen 328, een stijging van meer dan 30 procent sedert het jaar 2000. En die zongen tussen twee toespraken luidkeels op de melodie van ‘de droomboom’

Het Biesweidelied

In het hart van Beselare staat een nieuw gebouw .

Daar ga ik elke dag naartoe, ja heel getrouw !

Misschien is ‘t hekserij, neem je bezem er maar bij …

ik ben er graag …daarom … dus stel geen vraag !

Refrein:

Hier vandaag is het open deur!

Na al die jaren hard labeur.

Iedereen is in zijn sas,

want De Biesweide kreeg een nieuwe jas!

Op onze school is het zeer tof-keicool-ja-ferm-plezant !

De leukste plek van heel het Beselare-land ,

want wat wij ook proberen, spelen, doen en leren …

Zoals we ’t hier ervaren, is ’t een droom !

Breng nu even die twee handen samen in de lucht

en sla ze op elkaar want dit is zeker een must ,

applaus is op zijn plaats, nee niemand tegendraads !

We geven van katoen,’t is niet te doen …

IQ + EQ + ACCU

Grote afwezige was Hilde Crevits, Vlaams minister van Onderwijs, die wegens agenda- en begrotingsperikelen verontschuldigd was. Zij liet zich vervangen door Jan Durnez, burgemeester van Ieper, in zijn hoedanigheid als Vlaams volksvertegenwoordiger en commissaris voor onderwijs. De geknipte man omdat zijn 4 grootouders en 8 overgrootouders allemaal van Beselare waren.

Hij heeft het over een ‘knap bouwproject’dat in de eerste plaats de sterkte van een schoolbestuur, de directie en het korps toont: weten wat je wilt en het ook doordacht aandurven. Ons is geleerd dat om groot te worden je veel moet eten en om dat alles betaald te krijgen zullen er de komende jaren dus nog ettelijke eetfestijnen volgen.

In Vlaanderen worden er aan een razend tempo maar liefst twee bouwprojecten per week ingehuldigd. Twee van de drie Vlaamse gemeenten zagen in de voorbije twee jaar een nieuw schoolcomplex komen. Een schoolgebouw is echter zoveel meer dan een gebouw. Er is het kloppend hart van zo’n scholengemeenschap en een blik op de website (www.debiesweide.be)

waar het leven van de school doorheen de dagen, de weken, het jaar naar voor komt met z’n trofeeën en z’n grote momenten, verraadt heel wat inspiratie, creativiteit en wervende activiteit.

Ook het schoolproject zit goed ineen en is als opdracht ook mooi omschreven: de sterke, buigzame rietstengels die kinderen zijn in de wind en boven het water laten dansen. Het basisonderwijs komt niet alleen chronologisch voor het secundair onderwijs maar legt de eigenlijke basis, de fundamenten om door te gaan in het leven zoals dat ook het geval is bij een echt gebouw.

Dat dit nieuwe kader voor iedereen veel deugd zal doen, extra motivatie brengt, zo dat de komende jaren de spirit er in blijft. Leerkrachten die hebben naast IQ, EQ ook een ferme accu nodig om het hele jaar goed opgeladen te blijven.

Als afsluit overhandigde Jan Durnez de directeur een tekening in houtskool, die zijn vader André en gewezen schoolinspecteur, 25 jaar geleden kreeg bij zijn pensionering. Het geeft een beeld hoe het vroeger is geweest.

Biezefeest

En zo kon het feest pas echt beginnen met tal van nevenactiviteiten: grime, gekke fietsen, mini-golf, fotozoektocht door het gebouw, springkasteel, fotoshoot en we voor de hongerige magen de foodtrucks. Dat alles sfeervol opgeluisterd door de Beselaarse harmonie.