Op
11 juli, was het eindelijk zover, het moment waar ze het hele
Chirojaar op gewacht hadden: bij gebrek aan Rode Duivels: de Vlaamse
feestdag! En voor sommigen – niet onbelangrijk detail – misschien
ook wel de eerste dag van het kamp. Want die dag trekken ze op bivak
naar Mol. Kamperen is de beste smoes om dagenlang feest te vieren.
Maar het begint – een beetje vreemd – in zekere zin met afscheid
nemen. Enkele dagen afstand doen van de vertrouwde omgeving, het
gezinnetje, dit fantastische dorp … Je moet wel gek zijn om hier
vandaan te trekken. Maar de leiding had er alles aan gedaan opdat dit
in de beste voorwaarden zou kunnen gebeuren. En de ouders geven hun
kroost, van klein tot groot vertrouwvol voor enkele dagen uit handen.
We staan daar zelden bij stil, maar het ene noch het andere gaat
zomaar vanzelf. Het kost wat moeite en de uitkomst is altijd onzeker.
De mensen zeiden vroeger: “Doe je best, dan doet God de rest!”
Een moment van betekenis dus, dat we met z'n allen heel bewust willen delen in de kerk, een moment dat we willen tonen dat we er voor mekaar zijn, een moment zelfs dat we daarvoor de hemel om hulp roepen. Er was de laatste tijd nogal wat water uit de lucht gevallen in ons kleine landje aan de Noordzee. Niet dat we de weergoden persé aan onze kant wilden. Maar het is leuk om ook met een bijbelse insteek gelinkt aan het jaarthema ‘Geef kleur’ te kunnen vertrekken.
Weet je dat – volgens de bijbel toch – de eerste regenboog op aarde verscheen aan Noah en z’n metgezellen toen ze na de zondvloed uit de ark kwamen. En met die veelkleurige regenboog zette God als het ware z’n handtekening onder een nieuw verbond. Een overeenkomst met de mensen dat Hij hen nooit meer in de steek zou laten. God gaat met ze door omwille van hun groot vertrouwen in Hem. Aan het eind van het verhaal komt alles goed met de wereld en met Noach. M.a.w. Hij draagt als een goede vader en moeder zorg voor mens en wereld. Hij rekent daarbij op ons vertrouwen en al ons kunnen. Ieder van ons kleurt op zijn manier de wereld. De inzet van elk van ons voor elk van ons, hoe bescheiden ook is nodig. Zeker op kamp.
Een moment van betekenis dus, dat we met z'n allen heel bewust willen delen in de kerk, een moment dat we willen tonen dat we er voor mekaar zijn, een moment zelfs dat we daarvoor de hemel om hulp roepen. Er was de laatste tijd nogal wat water uit de lucht gevallen in ons kleine landje aan de Noordzee. Niet dat we de weergoden persé aan onze kant wilden. Maar het is leuk om ook met een bijbelse insteek gelinkt aan het jaarthema ‘Geef kleur’ te kunnen vertrekken.
Weet je dat – volgens de bijbel toch – de eerste regenboog op aarde verscheen aan Noah en z’n metgezellen toen ze na de zondvloed uit de ark kwamen. En met die veelkleurige regenboog zette God als het ware z’n handtekening onder een nieuw verbond. Een overeenkomst met de mensen dat Hij hen nooit meer in de steek zou laten. God gaat met ze door omwille van hun groot vertrouwen in Hem. Aan het eind van het verhaal komt alles goed met de wereld en met Noach. M.a.w. Hij draagt als een goede vader en moeder zorg voor mens en wereld. Hij rekent daarbij op ons vertrouwen en al ons kunnen. Ieder van ons kleurt op zijn manier de wereld. De inzet van elk van ons voor elk van ons, hoe bescheiden ook is nodig. Zeker op kamp.
