VBS De Biesweide
Het is niet ongebruikelijk dat
wij bij belangrijke momenten in ons leven even stilstaan en een korte
plechtigheid houden. Het begin van een nieuw schooljaar is dat zeker.
Om die plechtigheid wat aanzien en gewicht te geven konden wij
bijvoorbeeld op school, op de speelplaats de burgemeester hebben
uitgenodigd. De goede man zou ons dan verblijd hebben
met een lintje door te knippen
en het nieuwe schooljaar officieel voor geopend te verklaren.
Wellicht hield hij dan een
korte toespraak: “Jongens en meisjes, aan allen die graag naar
school komen, proficiat! aan allen die niet graag naar school komen,
euh ... ook proficiat!”
Maar zo doen we het dus niet,
we zijn met z'n allen naar de kerk gekomen. Waarom komen mensen toch
naar de kerk? Achteraan in de kerk is er een bidhoekje. Rond de
beeltenis van Onze Lieve Vrouw komen mensen uit de buurt bijna
dagelijks kaarsen branden of ze komen er bloemen brengen. Ze komen
bij Maria om God te danken om al het goede in hun leven,
of en zo dikwijls ook om steun
te vragen in moeilijke momenten. Ze doen dat omdat ze zich gedragen
en veilig weten bij God. Tijdens de vakantieperiode wordt er vaak
gekampeerd.
Jeugdbewegingen slaan op kamp
hun tenten op. Festivalgangers nemen hun tentje mee naar de weide.
Veel families brengen hun verlof door op een camping. Als we ergens
onze tenten opslaan, letterlijk of figuurlijk, willen we er op deze
plaats ergens iets van maken. Dat kan niet zonder overleg en respect
voor elkaars kunnen. We beseffen als het ware dat de piketten even
noodzakelijk zijn als het grote tentzeil en de stokken die de tent
dragen. Iedereen draagt bij tot het geheel. Zo is dat ook op school.
We slaan daar opnieuw voor tien maanden lang onze tenten op. Ook God
neemt daar zijn intrek. Onder zijn tentzeil – de kerk – kan
iedereen thuiskomen. Hij is met ons en sterkt ons. Hij leert ons
tevreden zijn in wat we bijleren en presteren. Hij doet onze
vriendschap groeien, dankbaar en respectvol te te zijn om al wie zorg
draagt voor ons.
