donderdag 7 augustus 2014

Vakantierugzakje


De vakantie kort al serieus in. Op de allerlaatste dag van het schooljaar kwamen de leerlingen van de Biesweide bijeen in de kerk voor een slotviering. In september zaten ze hier ook allemaal samen. Toen vierden ze het begin van het schooljaar. Vooraan hangt een rugzak. Een tas die tot op vandaag gevuld was met schoolboeken, schriften, schrijfgerief en misschien ook een brooddoos. Nu wordt het een zak vol herinneringen want in de voorbije tien maanden is er heel wat gebeurd. Een schooltas kan ook dienstig zijn als vakantierugzakje. Om er onze vakantiespulletjes in te stoppen, de 'hoognodig'-dingetjes voor de maanden juli en augustus. Wat stop je er dan in? Een leerling houdt de rugzak open. En zie een andere leerling brengt een bril naar voor. Hij steekt de bril in de rugzak. Zo kun je beter kijken naar de mooie dingen. Zo kun je extra genieten van wat je zult zien tijdens de vakantie en van wat er zoal te gebeuren staat. Een andere leerling brengt een potje met het opschrift 'goed humeur' naar voor. Wanneer je met een gezicht tot op de grond rondloopt omdat je je verveelt, snuif hier dan maar eens aan. Met wat 'goed humeur' vind je altijd wel iets leuks om te doen. Nog iemand brengt een pleister aan. Niet voor zichzelf, maar voor de anderen. Als iemand valt, wil ik hem proberen te verzorgen. Als iemand een droevig is, wil ik hem proberen blij te maken. M.a.w. ik wil een beetje een pleister zijn.
Wat verlangen we nog meer. We vragen het gewoon aan God.
We willen graag dat er veel 'zon' in ons vakantierugzakje zit. Dat lijkt ons leuk, veel zonnige dagen. Maar wanneer het regent en de anderen rond ons verdrietig zullen we dan maar zelf proberen een zonnetje te zijn! Wil Je ons daarbij helpen, lieve God?
We willen graag dat er veel vriendschap in ons vakantierugzakje zit, veel vriendschap en veel plezante dagen. Het helpt als we zelf ook een goede vriend zijn. Kun Je ons daar een handje bij helpen, God?
We willen graag dat er veel zorgeloze dagen in ons vakantierugzakje zitten. We willen daarom thuis ook wel een handje toesteken. Zo kunnen we onze ouders en ook andere mensen in de buurt opvroilijken. Steun Je me daarbij, God?