Dank
zeggen is een van de mooiste dingen die er zijn. Het kost je niets en
met een eenvoudig woordje of een vriendelijk gebaar kun je anderen
blij maken en ook jezelf een fijn gevoel geven. Het is dus goed om
als afsluit van een jaar catechese en de communiefeesten nog even
samen te zijn om dank te zeggen tegen elkaar en tegen God, die ons
zoveel geschonken heeft.
Dat
gebeurde tijdens de dankviering van
zondag 15 juni.
Achteraf werd met een drankje en een hapje in de hand gemoedelijk
nagekaart en herinneringen bovengehaald.
En
hoe moet het nu verder? Net als de leerlingen worden ook onze
vormelingen en communicanten geroepen om in het voetspoor van Jezus
te blijven treden en Zijn tochtgenoten te worden. Want langzaamaan
volwassen worden is op stap gaan, de toekomst tegemoet. Niet bang
zijn voor wat komen gaat, maar durven. Gevormd zijn betekent op eigen
benen leren te staan. Als ouders en familieleden, leerkrachten en
goede vrienden, kunnen we daarbij een steun zijn. Maar uiteindelijk
zullen ze het zelf moeten doen. Ze zullen ook merken dat ook zij
anderen kunnen helpen, op hun manier. Dat ze dan niet aarzelen, want
zo treden ze in het voetspoor van Jezus en bouwen ze mee aan Gods
rijk en aan een gemeenschap die leeft in Gods Geest.We bidden dat het
hen goed gaat op hun tocht door het leven, dat ze zich niet laten
ontmoedigen door tegenslagen, maar bij elkaar en bij God de kracht
vinden om moeilijke momenten te overwinnen en de boodschap van Jezus
te blijven uitdragen.
